İlçenin kültürü, tipik bir Anadolu kültüründen farklı değildir aslında. Her adet ve gelenek ufak değişikliklerin dışında Öztürk kültüründen ve geleneklerinden beslenir.Banaz yöresinde kültür yapıları birbirlerine benzemekle birlikte, halk, farklı köylerden ve yerleşimlerden göç eden insanlardan oluşmaktadır. İlçe merkezinde daha önceden herhangi bir yerleşim olmadığı ve nüfus, ilçe merkezine farklı yerleşim birimlerinden göçlerle oluştuğu için ilçenin baskın (dominant) kültürü oluşamamıştır. Dayanışma ve paylaşma kültürünün gelişmesi için ihtiyaç duyulan etkinliklerin organize edilememesi, üretken dayanışmacı, paylaşım kültürünün gelişimini engellemiştir. Bu da kentlilik bilincinin, aidiyet duygularının, örgüt kültürünün gelişmemesine ve tipik tarım toplumu tepkileri veren, bireysel çıkan ön planda tutan bir yapı oluşmasına neden olmuştur.
            Halen toplam nüfusun büyük çoğunluğu köylerde yaşamaktadır. 198o’li yıllara kadar ilçede tarım toplumu yaşantısını görmek mümkündür. Ancak daha sonra ilçede bir yüksekokulun kurulması, yurtdışındaki vatandaşların katkısı, gelir düzeyinin artması, Ankara, İzmir, İstanbul gibi büyük şehirlerle etkileşimin kısıtlı kalması, daha birçok etkene bağlı olarak sosyo-ekonomik yaşam düzeyi gelişme gösterememiş, kısır kalmıştır.
           Boşanmalar en çok kadınlarda 18-29 erkeklerde 22-34 yaşları arasında olmaktadır. İlk evlenme yaşı konusunda ise, evlenme yaşının genellikle düşük olmadığı görülmektedir. Bu, köy ve şehirlerde farklı olup, köylerde daha düşük, ilçe merkezinde yüksektir. Erken evlenmenin sosyal yapı ve ekonomik güç ile sebep-sonuç ilişkisinin olduğu söylenebilir. Yurtdışına gidip işçi olabilmek için anlaşmalı boşanmaların da bu oranları yükselttiği tahmin edilmektedir. İlçede son dört yılda her dört evlilikten birisi boşanmayla sonuçlanmıştır. Genellikle şiddetli geçimsizlik en fazla neden olurken, terk, zina, cürüm, fena kast boşanma nedenleridir. Çocuk sayıları da boşanma kararında etkilidir. Boşananların yarısından fazlası ilk beş yıl içinde gerçekleşmiştir.
Birtakım koruyucu ve tedavi edici yöntemlerin etkisiyle ölüm oranlarında hissedilir derecede düşme meydana gelmesi nüfus artışında etkili olmuştur. Ölümlerin genellikle 65 yaş üzeri ve kırsal kesimde daha çok olması da tespitlerden bir diğeridir.